آقای حکایتی اسم قصه گوی ماست

امشب از ترانهء آقای حکایتی لذت می‌برم. چند بار گوشش دادم. در گذر روزها که جان می‌کنم تا تکراری نباشند یا خالی نگذرند،آقای حکایتی حرف اصلی را می زند:
قصه گو قصه میگفت؛ از کتاب قصه ها
قصه های پرنشاط… قصه های آشنا…
قصه ی باغ بزرگ؛ قصه ی گل قشنگ

همهء صبح‌ها بیدار شدن‌ها برای ساختن همین قصه است.
آخرش هم به راحتی می‌گوید:
قصه ی ما تموم شد؛ قصه ی ما بود همین
نبی همکلاسی دانشگاهم دو روز پیش تصادف کرد و مرد. قصه‌اش تمام شد.