تو سردی لب من ملال غم نشسته طوفان وحشی شب کوه یخو شکسته

امروز یک دفعه تصویر تقاطع دو خیابان پهن در محله ام در اهواز جلوی چشمم آمد. زیاد از آنجا پیاده روی می کردم و این تقاطع نشانی از پایان یا شروع پیاده روی طولانی بود. دلم تنگ شد. توی این یک سال و چند ماه شبکه های اجتماعی و پیام رسان ها بار بزرگی از دوشم برداشته اند. ارتباط دائمی با خانواده و دوستانم کمک کرده همین سه ماه سه ماه دوری ها هم راحت بگذرد.از دیروز که برجی در تهران فرو ریخته و چند نفر کشته داده تمام این فضاها پر شده از مرثیه سرایی و بدتر از آن سرکوفت زدن به هم وطن ها. کمی که دقت کردم دیدم خاصیت ذاتی پیام رسان همین است،فقط می توان حرفها را بوسیله آنها رساند.کسی از پیام رسانها انتظار ندارد سکوت را منتقل کنند. روش من مقابل غمها و تلخی ها سکوت است و به همین خاطر این پیام رسان ها از دیروز دشمن من شده اند.

+ نوشته شده در جمعه یکم بهمن ۱۳۹۵ساعت 19:10 توسط عیسی |