به من می گفت برف رو دوست داره به من می گفت اگه آروم بباره

منابع شادی. این چیزی است که این روزها در خودم جستجو می کنم. باید چند تایی پیدا کنم و جلوی چشمم بگذارم. این روزها انرژی ام کم شده. یک مقدارش می دانم به خاطر انتظار است. منتظر چیزی بودن مهارتی است که در بهترین شکل از آن بهره مند نیستم. منتظرم تا در دو سه ماه آینده خانه ام را بخرم و این انتظار درونی روانم را تحلیل می برد. دیروز فکر کردم یکی از منابع شادی من احساس آزادی است. اینکه منتظر چیزی باشی دقیقا نقطه مقابل احساس آزادی است. انتظار شکل قفس یا ایستگاه اتوبوس است و آزادی مثل ول گشتن در دشتی که از هر طرفش رفتن برایت هیچ فرقی نداشته باشد. اصلا به هم نمی خورند. منبع شادی دیگر من سفر است.