من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی

امروز بعد از هجده روز تعطیلات برگشتم شرکت و هیچ اتفاق خاصی برای سیستمی که همشو خودم نوشتم نیافتاده. ایمیلی از صاحب شرکت رسیده که ما روزی هفده هزار بسته جابجا می کنیم و سیستم من اطلاعات پانزده هزار تا از این بسته ها رو ایجاد می کنه. حس خوبی داره همچین سیستم پا برجا و درست حسابی نوشته باشی. باید اینو می نوشتم تا کمی حالم بهتر بشه.این روزها خیلی احساس خالی بودن می کنم،احساس بی حاصلی. حداقل الان می تونم فکر کنم بخشی از وجودم حاصلی داشته.
باید برای بخشهای دیگه وجودم هم برنامه هایی بریزم. همین عدد 2017 که به 2018 تبدیل شده می تونه بهانه خوبی باشه که کمی خودمو جمع و جور کنم. باید بگردم و تکه های گم شده حال خوبم رو پیدا کنم.