در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی

امروز زندگی ام را به دوره های هفت ساله تقسیم کردم. دو تای اول به مدرسه گذشت، سومی به دانشگاه، چهارمی به زندگی در اهواز.، پنجمی را اینجا می گذارم. یک هفت سال را در تهران و بعدی را در یک روستا زندگی خواهم کرد. می ماند دو تا هفت سال دیگر که هنوز برنامه ای برایشان ندارم. احتمالا یکی را هم در یک کشور ارزان ول بگردم. کاش اراده اش را داشتم که هفت سال آخر را به ایرانگردی بگذرانم ولی آسان نیست. کلا زندگی ما به طور متوسط ده تا از این هفت ساله هاست.خیلی زیاد نیست.