مگه میشه که ازت بگذرم؟

علاقه ای ندارم در مورد مرگ و میلاد مشاهیر چیزی بنویسم، مرگ و میلاد هر انسانی اهمیت خود را دارد اگر آبشار پرخروش رسانه ها روی سر ما نبود دایره غم و شادی ما هم از چهار همسایه و فامیل آنطرف تر نمی رفت. داوود رشیدی بازیگری بود با تاریخی خیلی طولانی. به رسم ما تاریخ و پشتکار، خودش سبب ساز احترام است.این چند خط را نوشتم فقط برای اینکه این دو جمله خاطره-طنز را اینجا بیاورم. خدایش بیامرزاد. از وقتی داوود_رشیدی توی هزار دستان جمشید مشایخی رو توی اتاق زندان کرد و در اتاق هم آجر گرفت دیگه هیچ وقت من اون آدم سابق نشدم تا چند سال همش توی کابوسهام بود و درها رو آجری میکرد.

این روزها دو کتاب از محمد قائد را همزمان پیش می برم. حس بیشتر فهمیدن همیشه مست و سرخوش کننده است.ظلم و جهل و برزخیان زمین. دفترچه خاطرات و فراموشی.