وقتی عصبانی هستید چه کار میکنید؟بچه زیر دو سال کف پایش را به زمین میکوبد! تنها جای بدنش است که به جایی بند است. بچههای کمی بزرگتر، مثلا چهار یا پنج ساله، آن تخس هایشان، وقتی عصبانیاند میشاشند به جایی، یادم نمیرود آن سالها بچهء خواهرم که با هم اصلا نمیساختیم چقدر میشاشید به در و دیوار خانهام. وقتی نوجوان میشوند کمی از آن ناحیه بالاتر میآیند و میرسند به شکم و تا میتوانند وقتِ ناراحتی میلنبانند. نوجوانان چاق معمولا همان نوجوانان عصبی هستند. وقتی جوان رشیدی میشوند موقع عصبانیت مشت میکوبند بر دیوار، یا آن دیوانهترها یک جنگی جور می کنند و چهگوارا طور دست به اسلحه میشوند. میانسالها موقع عصبانیت،یک وجب بالاتر، دهان باز میکنند به داد و فریاد. آن مسنترها که تجربهای از دنیا دارند خشم را فقط در نگاهشان بیرون میریزند و تمام. اما از یک روزی به بعد به آخرین و بالاترین مرحله میرسند، خشم آدمها میزند به موهایشان و مثل برگ خزان با هر صاعقهء غضب طره ای از موها فرو میریزد تا آنجا که در آخر کلهء صاف و براق، فرودگاه مگسها میشود و بعد از آن فرزانگی است و تنها دود مختصری که در هر خشم از سرِ تاسشان برمیخیزد. شما تا حالا دیدهاید یک کچل سرچهار راه با کسی دست به یقه شود؟هیچکس ندیده!
برچسب:
نویسنده: یلدا موسویپور